Babamın kanun sanatçısı olması nedeniyle evimizden hiç müzik eksik olmazdı. Kanun sazını elime almam ortaokul yıllarıma rastlar. Babam müzikle uğraşmamı pek istemiyordu; çünkü kendi eğitimi müzik yüzünden yarıda kalmıştı ve benim de eğitimimin yarıda kalmasından korkuyordu. Ancak eğitimimi hiçbir zaman ihmal etmedim. Babama söz verdiğim üzere, 1983’te ODTÜ Fizik Bölümü’nden mezun oldum. ​Ortaokul yıllarında elime aldığım kanun ile babam sayesinde gazinolara ilk adımı attım. Bir gün hiç unutmuyorum; babam, “Hadi bakalım, sen de benimle gazinoya geleceksin” dedi. O zamanlar gazinolar gerçekten kaliteli müzikhollerdi; hem nitelikli müzik yapılır hem de kaliteli bir dinleyici kitlesi olurdu. Yıl 1977. ​Sahnede, gerek Ankara Radyosu gerekse müzik piyasasından pek çok müzisyen yer alırdı. Ben de yeni başladığım için müzisyenler sahneye çıktığında sağdan üçüncü müzisyendim; yani çıraktım ve sahnede 17 sazende olurdu. Ama kulağım ve gözüm, babamda ve sazı idare eden maestrodaydı. ​Hiç unutmuyorum; sahneye ilk çıktığım yer, Ankara’nın Maltepe semtinde bulunan Köşk Gazinosu idi. Gazinoya o zamanın en güzel sesleri gelir ve bizler de onlara eşlik ederdik. Yukarıda anlattığım gibi, aralarında babamın da bulunduğu değerli saz sanatçılarıyla programa “Meydan Faslı” dediğimiz bir fasılla başlardık ve bu fasıllarda bize de ara taksimi yapmak düşerdi. Babamın en büyük isteklerinden birisi, onların yanında pişmem, tecrübe elde etmem ve birikimimi pekiştirmemdi. ​Bildiğiniz üzere fasıllar, ağırdan başlayıp hızlıya uzanan 3-4 eser seslendirildikten sonra bir sazendenin taksimiyle devam eder ve ardından sözlü eserlerden sonra saz semaisi veya sirto, longa gibi enstrümantal formla fasıl sona ererdi. İşte bu fasıllarda yaptığım taksimleri çok iyi hatırlıyorum; bir taraftan büyük bir heyecan, bir taraftan babama, saz sanatçılarımıza ve seyirciye mahcup olmamak için evde saatlerce çalışmamı, radyo dinlemelerimi hiç unutmam. O sayede birikimimi, bilgi ve tecrübemi artırıyordum. Sahne de adeta bir vitrin vazifesi görüyordu. Hele alkışları topladığınızda dünyalar sizin oluyordu. Alkış bir sanatçı için çok önemlidir; önemsendiğinizi, dinlendiğinizi ve takdir edildiğinizi anlarsınız. ​Fasıl sonrasında, biz yeni katılan müzisyenler olduğumuz için solist altı, üvertür ve assolist olmak üzere sahneye çıkan herkese eşlik ederdik. Onlar da birbirinden değerli solistlerdi. ​Bu arada assolist olarak kim geldiyse hemen hepsine taksimler yaptığımı hatırlıyorum. Bu assolistler arasında Zeki Müren, Bülent Ersoy, Müzeyyen Senar, Nigar Uluerer, Ahmet Özhan, Gönül Yazar, Seçil Heper, Hülya Sözer ve Müşerref Tezcan’ı sayabilirim. ​Onlara yaptığım taksimler sonrasında da takdirlerini aldığımı hatırlıyorum. Böylesi sanatçılardan takdir almak benim için çok etkileyici ve motive ediciydi. 1981 yılında TRT Ankara Radyosu sınavlarına girmeden önce çalıştığım Köşk Gazinosu ve diğer müzikholler, müzik hayatımda önemli bir yer tutar. Bu gazinolar sayesinde hem bilgi ve birikimimi artırdım, aralarında babamın da olduğu pek çok sazendeden istifade ettim hem de heyecanımı yendim. ​1977 yılında üniversite sınavında ODTÜ Fizik Bölümü'nü kazanınca gazino çalışmalarına biraz ara verdim; çünkü dersler gerçekten çok zordu. Ancak bir yandan da müzik çalışmalarına, kanun sazına çalışmaya devam ettim ve 1983’te ODTÜ’den mezun olurken, aynı yıl TRT Ankara Radyosu saz sanatçılığı unvanını kazandım. ​2018 yılında da 37 yıl gerek saz sanatçısı gerekse koro şefi olarak hizmet ettiğim TRT Ankara Radyosu’ndan emekli oldum. Kurumdan emekli olunur ama musikiden emeklilik mümkün değil! Allah sağlık ve sıhhat verdiği sürece musikiye hizmete devam etmek istiyorum. Aralarında ODTÜ Mezunları Türk Müziği Korosu, Tahir Aydoğdu İnternet Korosu (ki gelecek yazımda bu koroya ayrıntılı olarak değineceğim), Ankara Kulübü Derneği Şubeler Türk Müziği Korosu ve TOBB ETÜ Tıp Fakültesi Korosu gibi çeşitli amatör koroları çalıştırıyorum.   ​Tahir Aydoğdu Kanun Sanatçısı ve Koro Şefi www.tahiraydogdu.com