Kahve; Bazen bir sohbetin başlangıcıdır. Bazen eski dostlukların bahanesidir. Bazen de yorgun bir günün küçük mutluluğudur.   Kahvenin geçmişi yüzyıllar öncesine uzanır. Kahvenin ilk olarak Habeşistan’dan Yemen’e geçtiği bilinmektedir. Daha sonra Osmanlı topraklarına ulaşmış ve kısa sürede büyük ilgi görmüştür.   16’ncı yüzyılda İstanbul’da açılan kahvehaneler, sosyal hayatın önemli merkezleri haline gelmiştir. İnsanlar burada sadece kahve içmemiştir. Sohbet etmiş, fikir paylaşmış ve dostluk kurmuştur.   Türk kahvesi zamanla bir kültür haline dönüşmüştür. Misafir ağırlamanın simgesi olmuştur. Kız isteme geleneklerinden bayram sohbetlerine kadar hayatın birçok anında yer almıştır.   Türk kültüründe kahvenin ayrı bir yeri vardır. Çünkü kahve sadece fincanda değil, hatıralarda da pişer.   Eskiler boşuna söylememiştir:   “Kahvelerim pişti gel, köpükleri taştı gel, iyi günün dostları, kötü günüm geçti gel.”   Bu sözlerde hafif bir sitem vardır. Ama aynı zamanda sıcak bir davet de vardır. Çünkü kahve insanları bir araya getirir. Kırgınlıkları azaltır. Sohbeti çoğaltır.   Bir fincan kahvenin yanında bazen saatlerce konuşulur. Bazen de hiçbir şey konuşulmadan sadece dostluk paylaşılır.   Kahve kültürü aynı zamanda zarafettir. İnceliktir. Misafirperverliktir.   Eskiden kahve ikramı bir saygı göstergesiydi. Bugün de birçok evde sohbet önce kahveyle başlıyor.   Türk kahvesinin köpüğü bile ayrı bir özen ister. Çünkü kahve sabır işidir. Aceleye gelmez.   Belki bu yüzden kahve üzerine söylenen tekerlemeler hâlâ dilden dile dolaşıyor:   “Ehli keyfin keyfini kim yeniler kim tazeler? Taze elden, taze pişmiş taze kahve tazeler. Ehli keyfe kahve verse tazeler, ehli keyfin keyfini yelpazeler.”   Bu sözlerde kahvenin ruhu vardır. Tazelik vardır. Muhabbet vardır. İnsan sıcaklığı vardır.   Bugün kahvenin çalışma hayatında da önemli bir yeri bulunuyor. Yoğun iş temposunda kısa bir kahve molası bazen günün en değerli anına dönüşüyor. Kahve sadece yorgunluğu azaltmıyor. İnsanları da birbirine yakınlaştırıyor.   İş yerlerinde önemli fikirler kahve masasında konuşuluyor. Toplantılar öncesinde içilen bir fincan kahve iletişimi yumuşatıyor. Çalışanlar arasındaki samimiyeti artırıyor.   Kahve molaları çalışma hayatındaki stresin azalmasına da katkı sağlıyor. Kısa sohbetler ekip ruhunu güçlendiriyor. Birlik duygusunu artırıyor.   Bugün modern çalışma hayatında kahve artık sadece bir içecek değildir. Kurumsal iletişimin ve sosyal etkileşimin de önemli bir parçası haline gelmiştir. Çünkü bazen bir fincan kahve, uzun toplantılardan daha güçlü bağlar kurabilir.   Hayat çok hızlı akıyor. İnsanlar birbirine daha az zaman ayırıyor. Oysa bazen bir fincan kahve bile gönülleri yakınlaştırmaya yetiyor.   Çünkü kahve sadece içilmez. Paylaşılır. Hatır bırakır. Dostluğu tazeler. Bu yazı üzerine hadi bir kahvede siz yapın. Ama sadece kendimize değil yanınızdaki kişiye de... Kırk yıl hatırı olsun Afiyet, bal, şeker olsun...