Üstad İsmail Ediz artık aramızda değil. Ama onun sesi bu şehirde yaşamaya devam edecek. Emeği yaşayacak. Yetiştirdiği insanlar yaşayacak. Dost meclislerinde bıraktığı iz yaşayacak. O, sadece bir musiki insanı değildi. Bir hocaydı. Bir gönül adamıydı. Bir şehir hafızasıydı. Kayseri’de musiki denince adı saygıyla anılan isimlerden biriydi. Bağlamaya, kemana, uda, kanuna ve notaya ömür verdi. Sanatı sadece icra etmedi. Öğretti. Sevdirdi. Yeni kuşaklara aktardı. İsmail Ediz’in hayatında dostlukların da özel bir yeri vardı. Bu dostluklardan biri de babam Şaban Nihat İşman ile olan dostluğuydu. Babam da bir musiki üstadıydı. O da sazın, sözün ve makamın kıymetini bilen insanlardandı. Onların dostluğu yalnızca iki insanın yakınlığı değildi. Aynı kültüre gönül vermiş iki sanat insanının yol arkadaşlığıydı. Böyle dostluklar kolay kurulmaz. Aynı dili konuşmak gerekir. Ama bu dil her zaman kelimelerle kurulmaz. Bazen bir makamla kurulur. Bazen bir taksimle. Bazen bir eski Kayseri sohbetiyle. Bazen de susarak aynı hüznü paylaşmakla. İsmail Ediz ve Şaban Nihat İşman gibi insanlar, Kayseri’nin görünmeyen kültür köprüleriydi. Onlar, bu şehrin sesini taşıdı. Meclis adabını taşıdı. Musikinin inceliğini taşıdı. İnsana dokunan tarafını yaşattı. Bugün İsmail Ediz’i uğurlarken, aslında bir dönemin zarafetini de hatırlıyoruz. Emekle öğrenilen sanatları hatırlıyoruz. Ustaya saygıyı hatırlıyoruz. Dostlukla büyüyen kültür halkalarını hatırlıyoruz. Bir şehir sadece binalarıyla şehir olmaz. Onu şehir yapan hafızasıdır. O hafızayı da böyle insanlar kurar. İsmail Ediz bu hafızanın güçlü isimlerinden biriydi. Babam Şaban Nihat İşman gibi musikiye gönül vermiş dostlarıyla birlikte, Kayseri’nin sanat iklimine değer kattı. Geride hoş bir seda bıraktı. İnsan gider. Dostluğu kalır. Eseri kalır. Talebeleri kalır. Gönüllerdeki yeri kalır. Kayseri bugün biraz daha sessiz. Ama bu sessizlik unutmak değildir. Bu sessizlik vefadır. Bir ustayı saygıyla uğurlamanın mahzun duruşudur. İsmail Ediz’e Allah’tan rahmet diliyorum. Ailesine, öğrencilerine, sevenlerine ve Kayseri musiki camiasına başsağlığı diliyorum. Babam Şaban Nihat İşman başta olmak üzere, aynı meclislerde aynı gönül diliyle buluşan bütün musiki üstadlarımızı da saygıyla, rahmetle anıyorum. Ruhları şad, mekânları cennet olsun.